René
Bekaert is voor u allicht geen onbekende. Dit is ook
niet verwonderlijk als je weet hoeveel mensen hij al met zijn schilderijen
heeft weten te boeien.
René komt verrassend uit de hoek. We krijgen het bewijs dat creatieve kunst geen leeftijd heeft. Enerzijds blijft René trouw aan het Fauvisme, maar anderzijds laat hij het toeval niet scheppen. Hij schept zelf! En dit is in zijn werken zeer duidelijk merkbaar.
René komt verrassend uit de hoek. We krijgen het bewijs dat creatieve kunst geen leeftijd heeft. Enerzijds blijft René trouw aan het Fauvisme, maar anderzijds laat hij het toeval niet scheppen. Hij schept zelf! En dit is in zijn werken zeer duidelijk merkbaar.
Zijn werk
bevat telkens bepaalde meetkundige figuren. We krijgen kunst te
zien waar je zomaar niet op uitgekeken geraakt. Er vallen steeds
nieuwe elementen in terug te vinden. De uitdaging is aan de toeschouwer
om de verschillende configuraties in de werken terug te vinden.
Steeds zijn er nieuwe elementen te bespeuren. Het is voor de toeschouwer
een uitdaging om er verschillende elementen in te (leren) ontdekken.
Zijn visie
"Schilderen hoort de mens uit zijn verstarde denken te houden. De
ware schilderkunst onderzoekt de universele grondslagen en wetten
en straalt deze af op andere niveaus.
Zo geloven velen een enorme vooruitgang te boeken zonder eigenlijk te beseffen dat er slechts van observatiepunt werd geruild. Modetrends zijn hieraan niet vreemd.
De oprechtzoekende schilder vecht met zijn spiegelbeeld omdat hij beseft wat dat spiegelbeeld in feite is, namelijk de reflectie van zichzelf. Dat schijngevecht kan hij onmogelijk winnen, want wie zou er moeten verliezen? Wel is het een vereiste voor zelfkennis en bewustzijnsverandering. Zin en onzin, waarheid en leugen, lafheid en moed liggen heel dicht bij elkaar!
Het schilderen geeft me de mogelijkheid om de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn en ook om werkelijk te zijn: een scheppende mens die het geluk en de vrede kan vinden in zichzelf."
Zo geloven velen een enorme vooruitgang te boeken zonder eigenlijk te beseffen dat er slechts van observatiepunt werd geruild. Modetrends zijn hieraan niet vreemd.
De oprechtzoekende schilder vecht met zijn spiegelbeeld omdat hij beseft wat dat spiegelbeeld in feite is, namelijk de reflectie van zichzelf. Dat schijngevecht kan hij onmogelijk winnen, want wie zou er moeten verliezen? Wel is het een vereiste voor zelfkennis en bewustzijnsverandering. Zin en onzin, waarheid en leugen, lafheid en moed liggen heel dicht bij elkaar!
Het schilderen geeft me de mogelijkheid om de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn en ook om werkelijk te zijn: een scheppende mens die het geluk en de vrede kan vinden in zichzelf."
Zijn
techniek heeft als basis een patroon van een regelmatige
zevenhoek. Een kleinere zevenhoek ontstaat door bepaalde hoekpunten
van deze veelhoek met elkaar te verbinden. Door dit proces te laten
doorgaan verkrijgt men zevenhoeken van kleinere grootte. Deze noemt
René de septiemen. Op basis hiervan wordt verder gewerkt: vierkanten
en driehoeken worden gecreëerd door hoekpunten van verschillende
septiemen te verbinden. Op deze wijze wordt een spiraal gecreërd
naar verschillende septiemen toe. Dit wordt uiteindelijk het HEPTAGONALISME.
Deze stijl is niet zomaar door iemand te evenaren! Temeer dat de gulden snede hier aan bod komt! Indien je de verhouding neemt van de oppervlakten van twee opeenvolgende zevenhoeken krijg je het resultaat. Dit is niet evident. In het geval van twaalfhoeken bijvoorbeeld valt dit niet te verwezenlijken. Bovendien kan men er de spiraalvormige lijnen uit de kunstwerken van René niet in terugvinden.
Het sublieme in de werken is bovendien dat er een driedimensionaal beeld wordt gecreëerd. Hier zijn de fractalen niet vreemd aan.
Deze stijl is niet zomaar door iemand te evenaren! Temeer dat de gulden snede hier aan bod komt! Indien je de verhouding neemt van de oppervlakten van twee opeenvolgende zevenhoeken krijg je het resultaat. Dit is niet evident. In het geval van twaalfhoeken bijvoorbeeld valt dit niet te verwezenlijken. Bovendien kan men er de spiraalvormige lijnen uit de kunstwerken van René niet in terugvinden.
Het sublieme in de werken is bovendien dat er een driedimensionaal beeld wordt gecreëerd. Hier zijn de fractalen niet vreemd aan.
Inspiratie
René schildert "777" of "de Kathedraal van de ziel". Of zoals hij
zelf zegt "Met de Kathedraal van de ziel bedoel ik passieve verbeeldingskracht
of het binnendringen in een andere wereld. Zo wekt het ene beeld
het andere op. Daarna neemt actieve verbeeldingskracht de rol over
op basis van het beoordelingsvermogen of om vorm te geven aan het
schilderij."
Dit is niet alleen kunst van deze tijd, maar vooral voor lange tijd!
Dit is niet alleen kunst van deze tijd, maar vooral voor lange tijd!
Zijn
plannen zijn de behoefte om het absolute te bereiken,
maar dat is niet reëel. "Hoe harder je dat najaagt hoe meer het
je ontglipt. Het is beter niet alles volledig te willen structureren.
Iets bescheidener te zijn. Het spanningsveld te zoeken tussen anarchie
en orde in plaats van het publiek duidelijkheden voor te schotelen
om het te manipuleren. Het is u nu waarschijnlijk duidelijk dat
ik geen dingen maar toestanden schilder. Kunstgenot – die eenheid
van “eureka”, stemmingen en emoties – is het hogere octaaf van de
orgastisch sexuele lust. Een kunstwerk is in de eerste plaats zichzelf,
zoekt zij het 'eureka' niet op, dan is het geen kunstwerk. Uw eigen
origine schilderen en transcenderen door te scoren is de hoogste
originaliteit. Daarmee vult men zijn accu. Wanneer men dwangmatig
zoekt naar het zonderlinge buiten zichzelf bereikt men originaliteit
van een lagere orde en na een lange tijd heeft men een platte accu
of een cultureel indigest. Een schilderij is zichzelf maar ik ben
mijn penseel. Ik moet materiaal gebruiken dat in overeenstemming
is met mijn origine, mijn vingers, een stompje kwast, een paletmesje
dat met mijn hand vergroeid is. Dure langharige marterpenselen zijn
voor niet-schilders. Men kan er niet mee handtekenen. Dat materie
geconcentreerde energie is willen ze wel aannemen van een A. Einstein,
maar dat een schildershart zou kunnen voelen op dezelfde manier
van Moeder Natuur daarvoor zijn ze te cultuurgebonden. Omdat mijn
schilderijen, elektromagnetisch, stromend, bewegend en onvatbaar
als kwikzilver zijn, moeten ze wel een benauwende indruk maken op
mensen die hun gouden kettingen liefhebben en vrijheid niet aankunnen.
Zelfs in onze tijd staat men huiverig tegenover het ruimere aspect
dat kunst kan bieden en bijna niemand is bereid of bekwaam bewuste
kunst te verdedigen. Kunst wordt dan maar met gehavende reputatie
prijsgegeven aan de marktschreeuwers."